Zanim wszedłem w posiadanie flakonu Zino Davidoff, zużyłem 2 butelki Chopina Miraculum. Nasz krajowy produkt jest chyba jednym z popularniejszych klonów dzieła Michela Almaraica. Porównania Szopenka do Zino, pojawiają się nawet na zagranicznych forach perfumeryjnych. Niektórzy widzą podobieństwo do Heritage. Miałem, nosiłem (dosyć długo), nie wyczuwam. Chopin jest bardziej agresywny od swego protoplasty. Duża projekcja i trwałość. Ma bardziej dymny i wytrawny charakter. Czasami doprowadzał mnie do bólu głowy. Wytrzymywałem, bo kompozycja bardzo mi się podobała. Noszenie Zino, było dla mnie ogromnym odkryciem. Skończył się problem z bólem głowy. Żona bardziej go akceptowała. Trwałość okazała się podobna do Miraculum. Davidoff jest bardziej wygładzony. Kremowy jak jego nakrętka. Mimo, że plastikowa - przypadła mi o gustu. Projekcja bliskoskórna. Daje tu o sobie znać więcej nut owocowych. Spotkałem się kiedyś z określeniem "brudna paczula" i chyba coś w tym jest. To elegancki, ponadczasowy zapach, który nigdy się nie zestarzeje. Chwała firmie Coty za odwagę tzn. utrzymanie go na rynku tak długo i w atrakcyjnej cenie. To jak rozbrzmiewa Zino w końcowej fazie wysychaania - jest mistrzostwem świata. Taka ikona perfumiarstwa powstaje raz na kilkanaście lat. Najpiękniej prezentuje się w słoneczny jesienny dzień. 22-letni syn mojego kolegi, podebrał mu pół flakonu tej wody toaletowej. Wynika z tego, że jest na czasie. Pomimo ponad 30-tu lat od premiery, godny wypróbowania przez każdego mężczyznę - niezależnie od wieku.